الفيلم ده عمل ايه ، عمل حاجه كبيرة اوى خلى الواحد يفتكر ، قلب عليا المواجع
هو فيلم حلو اوى و المخرج عبقرى بس انا من كتر اللى شوفته مش مصدقه ان ممكن يبقى فى حد بيدافع عن ست بالحماس ده و خصوصا لو راجل و شاب
دى اول حاجه
تانى حاجه بقى انا الفيلم اثر فيا اوى مش عشان كل اللى حصل فيه حصلى قبل كده لاء عشان انا كنت فاكرة انى نسيت و ان اللى حصلى مسابش فيا اثر ، انا صاحبتى اللى حضرت الفيلم معايا نبهتنى لحاجه ، هى طول الوقت بتنتقد فيا انى متبلده و دايما تقوللى يا جبله و دايما تقول انى مش بحس و انى عايشه زى الميته
بعد الفيلم نبهتنى انى بقيت زى الممثله بشرى فى الفيلم الاهانه دى اثرت فيا و انا مش حاسه معرفش ده حقيقى ولا لاء بس كل اللى اعرفه انه كان اللى بيحصل بيحصل و انا بشتم او بمد ايدى على السافل اللى بيعمل كده و بتناسى و بدفن فى اللاوعى و كنت فاكرة انى طبيعيه ، لما شفت بشرى و لقيت انى بقيت عامله زيها اتاكدت
ليه انا بقول كده لازم احكى ايه وجهه نظرى عن التحرش يعنى ايه تحرش؟؟
تحرش يعنى لما البلد ميبقاش فيها نظام للتعليم و البنات تسافر عشان تروح الجامعات و تضطر تركب جميع اشكال و اصناف المواصلات
تحرش يعنى لما البنت 18 سنه لسه طالعه من البيت اول حاجه تعملها انها تركب المترو
عارفين يعنى ايه تركب المترو يعنى تدخل بقوة الدفع تبقى واقفه قدام عربيه الستات تلاقى نفسها اتحشرت فى عربيه الرجاله تلاقى نفسها فى بتاع 5 او 6 ايدين كل ايد ماسكة حته فيها تلاقى الايدين اللى بتحاول تدخل تحت الهدوم و تصرخ بس كله بيتفرج تلاقى اللى وقف يهزقها انتى ايه اللى ركبك هنا متلاقيش حد يقوم و يقعدها مع انها ممكن هى تلاقى حد عجوز تقوم و تقعده لو كانت هى قاعده
و حدث عن المترو ولا حرج اللى كان فى جامعه حلوان حيفهم انا قصدى ايه
فى يوم المترو عطل و كان اخر الناس محطة السيده زينب ف الناس كلها بتنزل السيده زينب و تستنى مترو مكمل لحلوان ، المهم نزلت و استنيت و اتاخرت على المحاضرة طبعا المترو جه انا لقيت نفسى فعلا و الله بدخل بقوة الدفع رجلى مش طايله الارض و انا شايله مسطرة تى و سكتشات و شايله كذا حاجه فى ايدى و شايفة بعينى منظر زى الكابوس لما بفتكره ، ايدين ايدين و انا جوة دايرة واحد ماسك ايدى ورا ضهرى و انا بصرخ و برفص و بالنسبه للرجاله ده كان مصلحة عشان جسمى بيتهز عياط مش قادرة اعيط ، بصرخ و محدش سامعنى ة بالنسبه لانى قصيرة انا مكنتش شايفة السقف انا لو مش عيب كنت وصفت اتعمل فيا ايه و الصوابع اتغرزت فى جسمى لحد فين
كل ده و انا لسه بشوف الدنيا برة البيت
تحرش يعنى بلاها المترو ده بهدله نركب من رمسيس او احمد حلمى يعنى المينى باص اللى يوصل للمعادى و اخد مترو او ميكروباص اتوستراد من المعادى بقى و دى قصه قصه المينى باص من المهندسين لرمسيس مينى باص 72 و من رمسيس مينى باص 58 لميدان الاتحاد انا اتعملت من المترو انى اركب من اول الخط عشان اروح قاعده مش واقفه فى ملحوظة الكلام ده ان ده سنه 1998 سنه ما كنت فى اولى كليه مكانش فيه اوبشانز كتير للمواصلات ، المهم المينى باص اه نسيت اقول انى كنت بركب المينى باص من احمد عرابى و هو راجع ميدان لبنان عشان مستناهوش و هو جاى مليان اروح فيه و هو راجع و ادفع تذكرة تانى عشان ابقى قاعده و ما ادراك من اللى بيعدوا جنبك رجاله اشكال و الوان ده غير اللى بيقف فى الترقة يحك فيك لو انت قاعده على الطرف و ما ادراك ما هو الحك تبقى الواحده قاعده على سيفها عشان مفيش حاجه تلمسها و يا مصيبه سودة لو اضطريت اركب واقفه مصيبببببه ايدين رجالى بتفعص و ايدين حريمى عايزة تنشل
اكيد ليا فى كل حاجه قصه فاصله اللى بتخلينى اغير وسيله المواصلات و قصه المينى باص ايه ، كنت راكبه 72 من رمسيس للمهندسين من اول الخط راكبه جنب الشباك و ركب جنبى راجل لايقل عن 70 سنه و شايل كرتونة المهم الراجل مكحكح شكله ميجيبش ان فيه صحة يبص اصلا المهم حاطط الكرتونة على رجله و انا حاطه شنطتى الكروس بينى و بينه المهم ايديه واحده على الكرتونة من فوق اللى على الطرف و التانيه اللى ناحيتى من تحت الكرتونة بتلعب و بتلعب ايه بتقرص المهم قلت انا اتعلمت من تجاربى قبل كده و قرفت انا هبهدله و دى كانت اول مرة امد ايدى على راجل و مش اى واحد عنده 70 سنه انا استنيت لحد ما ايده سرحت اوى قمت مسكاها هبشاها ايدى ماسكه ايدة بتلطشه بالقلم بيها و ايدى التانيه بتلطشه بردو بالقلم على الناحيه التانيه و اعدت اصرخ بقى و فاكرة كلامى بالظبط قلتله هى دى ميتنفعش تبقى جنبك يا ابن الكلب :D
انا اول مرة فى حياتى اعمل كده او تجيلى جرأه اعمل كده المهم قلت بلاها مينى باص و جينا عزلنا اصلا رحنا مدينه جديده حلو كده المواصلات بقت ايه بقى سوبر جيت شرق الدلتا و متنيل هو كمان
تحرش يعنى شرق الدلتا يعنى السوبر شيت يعنى تعد على الكرسى و تحجز الكرسى اللى جنبك عشان مفيش حد يعد جنبك بس حظك الاسود يخليك تعد جنب الشباك يعنى اللى قاعد وراك يمد ايه من جنب الكرسى و طبعا كان فيه كذا تجربة بكذا رد فعل بس اكيد كان فيه الموقف الفاصل
الموقف الفاصل فى السوبر شيت لما تعد و يعد وراك راجل محترم فارد الجرنال على اخرة ايد ماسكه الجرنال و ايد سارحه على الكرسى اللى قدامك من جنب الشباك و طبعا سارحة زى الاخطبوط مش شايفة ولا طايله حاجه بس بتلعب و تحاول ده غير انى بقيت واحده بتخض يعنى اى نسمة هوا تهز الهدوم اتخض ابص ورايا فى حد ولا لاء ف الكلب ده بعتنى احس بحاجه ابص ملاقيش حاجه بقيت قاعده ببص يمين و شمال و المهم قلت انا خبرة لازم اديله على دماغة قلت هعمل نفسى من قلقانه مش هبص يمين و شمال و هديله الامان و فعلا اديتله الامان مد ايده اكتر و اكتر و بعدين افتكرنى مبسوطة لحد ما ايده وصلت لجنب رجلى قمت بدبوس الايشارب و بكل قوة و رشقته فى ايده و الراجل بتاع التذاكر اللى بيبقى فى اول كرسى فى السوبر شيت انا كنت قاعده اول كرسى و الراجل ده قدامى قبل ما ارشق الدبوس شاورتله يبص بص شافنى و انا بعور التانى دى و نزله فى الطريق الصحراوى
و دى كانت نهايه السوبر شيت
تحرش يعنى لما تركب ميكروباص و تاخد طنبة لوحدك محدش يعد جنبك و تلاقى بردة اللى بيمد ايه من بين ضهر الكنبة و قاعدتها من وراك طبعا
المهم خلصت الجامعة بحلوها و مرها اللى كان اكتر طبعا و ابتدينا نشوف الشغل
تحرش يعنى لما تشتغل فى مصانع كبيرة و تتعب و يتهد حيلك و توصل لدرجة اعلى و تلاقى مدير فى درجة اعلى منك بيتحرش بيك اول مرة بقى افهم التحرش بالنظرات ، نظرات تقرف و تبقى ملتزم وكلامك فى الشغل و تلاقى اللى بيحور كل ما تتكلم كلمة يقولها تانى بمعنى تانى او يدخلها فى جملة بذيئة و لما تعترض او تقدر انه مديرك تنبهه بالراحه تلاقى نفسك مرزوع شكوى او اسفين و تعد على كده شهورو العمليه من سئ الى اسوأ
انا ياناس بحب شغلى و بحب اشتغل و الاقى ده حته كلب ولا يسوى فى الاربعينات و متجوز و عنده طفلين و ده عمايله بقى لا تتحكى ولا تتوصف من كلام بذئ ل لمس غير مقصود زى مايبقى معدى و انا معديه يعمل نفسه متكعبل او يجى يوطى فجأه قدامى وانا ماشيه ولا لما يبقى بيتكلم فى الشغل و عايز يشد انتباهى و يشد دراعى او يلمس كتفى و تهزقة بالذوق مفيش و تهزقه بالصوت العالى مفيش فايده يهمد اسبوع و يرجع يبتدى لحد ما بقيت ليل و نهار بتخانق معاه و فى نفس الوقت ليل نهار شكاوى فيا و توقيع فى الغلط و ارتكاب غلطات و يبقى اسمى اللى عليها ده مكانش يتقال عليه اقل من كلمة ست شرشوحة هو كده بالظبط لحد بردو ما جت نقطه فاصله
جبته اعدت اقرره فى الكلام و انا فاتحه الموابايل على ريكورد سجلتله كلامة عن الناس و سالته عايز منى ايه قال بصراحه مقرفة و فى منتهى البذاءه عايز منى ايه و كان اكيد قله ادب
و قلت انا تعبت يخرب بيت العيشه اللى تذل دى و رحت مودية التسجيل للمدير العام و صاحب الشركة المهم الحيوان ده اترفد
المصيبه فى اللى جرالى بعد كده انه ابقى انا كمان متهمه و لازم اسيب الشغل عشان انا اللى سهله انا اللى خليته يتكلم معايا كده انا اكيد اديتله فرصة انا اكيد كنت مظبطه معاه و قلبت عليه ، ده كان رأى صحاب الشركة فيا و كان قرارهم بتطفيشى عشان ميبقوش رفدونى و رفدوه فى وقت واحد
و ابتدى كل قرف الدنيا و بهدله ما بعدها بهدله و سبت شغلى و اعدت فى البيت
سبت شغلى بعد ما كنت وصلت لمدير
سبت شغلى و انا اللى مظلومة
سبت شغلى بعد سنين اعدتها بعد ما انا عديت سن ال 30
سبت شغلى و ببتدى من الصفر و انا 32 سنه
سبت شغلى و انا قرفانه من الرجاله و مشعايزة اتجوز و مشعايزة اشتغل عند حد
سبت شغلى و اعده عاله فى البيت
خللى الرجاله تتبسط
